سرطان پایان زندگی نیست

سرطان، سالهاست که به عنوان یک کلمه وحشت برانگیز در ذهن بشر و یا یک کابوس یا بیماری لاعلاج و منجر به مرگ بر افکار همه سایه افکنده است .

بسیاری از بیماران با شنیدن این جمله که : شما سرطان دارید، دگرگون می‌شوند، ناراحت می‌شوند و فکر مرگ، لحظه‌ای از ذهن آنها بیرون نمی‌رود .

در کشورهایی که مردم، احساسات و عواطف شدیدتری دارند کلمه سرطان همه چیز را عوض می‌کند، تمام اقوام و آشنایان پس از سالها به دیدن بیمار می‌آیند و برای او دلسوزی می‌کنند.


در کشور ما در بسیاری از موارد حتی اگر سرطان منجر به مرگ نشود، عواطف و احساسات ناشی از این پدیده به تنهایی، می‌تواند فرد را بکشد ! .

آیا سرطان یک تقدیر برای پایان یافتن زندگی است یا یک راه مبارزه و آزمایش توانایی بشر ؟

آیا می‌توان با سرطان جنگید و پیروز شد ؟

"لنس آرمسترانگ" در 18 سپتامبر سال 1971 در پلانوی تگزاس در حومه دالاس به دنیا آمد .

وقتی بسیار کوچک بود پدر و مادر او از هم جدا شدند و مادر او "لیندا "، هنگامی‌که فقط 17 سال داشت مجبور شد تا کودک خود را به تنهایی بزرگ کند .

وقتی لنس سه سال داشت،" لیندا" با "تری آرمسترانگ" ازدواج کرد و"تری"، سرپرستی لنس را پذیرفت .

البته این ازدواج هم زیاد پایدار نبود و مدتی بعد "تری " از" لیندا" جدا شد .

لیندا، تنها فرزند خود را بسیار دوست داشت. او مجبور بود ساعتها به عنوان یک منشی کار کند تا مخارج بچه اش را تامین کند . فداکاری مادر تا دوران جوانی فرزندش ادامه داشت، فرزندی که انگیزه و توان خود را مدیون تلاشهای مادرش می‌داند .

وقتی لنس 7 ساله بود لیندا برای او اولین دوچرخه را خرید. لنس همیشه دوچرخه‌سواری می‌کرد و در کنار آن دویدن را نیز دوست داشت .

لنس در ورزشهای فوتبال، بیس بال، و بسکتبال نیز شرکت داشت ولی کمی‌ پس از آن متوجه شد که استعداد زیادی در این رشته‌ها ندارد .

اما او شنا را بسیار دوست داشت و برای رفتن به شنا روزی ده مایل دوچرخه سواری می‌کرد.

ترکیب شنا، دوچرخه سواری و دو از لنس یک ورزشکار توانا ساخت و او در 13 سالگی در مسابقات آماتور دوچرخه‌سواری شرکت کرد .

لنس به مرور زمان حرفه‌ای‌تر شد تا جایی که در سن 17 سالگی در حدود 20000 دلار در سال درآمد داشت اما عشق واقعی او فقط دوچرخه سواری بود .

در سال 1990 آرمسترانگ کاملاً حرفه‌ای شده بود و در سال 1992 در المپیک بارسلونای اسپانیا شرکت کرد و پس از آن به تیم دوچرخه‌سواری "موتورولا " پیوست .

در جولای 1993، او برای اولبن بار در مسابقات "تور دو فرانس" شرکت کرد .

تور دو فرانس یک مسابقه دوچرخه سواری با مسافت 2287 مایل است که در سه هفته و بیست مرحله برگزار می‌شود .

به قول مدیر تیم دوچرخه‌سواری اداره خدمات پستی آمریکا، تور دو فرانس چیزی شبیه به دویدن ماراتون هر روزه و برای مدت بیست روز است .

لنس در بیست و یک سالگی در تور دو فرانس شرکت کرد و در یکی از مراحل آن اول شد، اگرچه نتوانست آن مسابقه را به پایان برساند اما سومین فرد جوانی بود که در این مسابقات شرکت داشت.

در سال 1993 در مسابقات نروژ، قهرمان جهان شد .

یک اتفاق بد!

در سال 1996، لنس در 24 سالگی برای دومین بار قهرمان مسابقات تور دو پونت شد .

در آن سال او یک قرارداد 2 میلیون دلاری با یک باشگاه بست .

به خاطر برونشیت و علایم سرماخوردگی مجبور شد تور دو فرانس را در مرحله دوازدهم ترک کند .

به مرور زمان او روز به روز خسته‌تر می‌شد و درد شدیدی در بیضه‌هایش احساس می‌کرد، او دچار سرفه‌های خون آلود شد .

در دوم اکتبر سال 1996، اندکی پس از جشن تولد 25 سالگی، لنس فهمید که مبتلا به سرطان بیضه است .

سرطانی که به ریه‌ها، شکم، غده های لنفاوی و مغز او گسترش پیدا کرده بود .

پزشکان پیشگویی کرده بودند که شانس بهبودی او کمتر از 40 درصد است .

در تمام این شرایط لنس تسلیم نشد. او درباره بیماری خود مطالعه کرد و رژیم غذایی خود را عوض کرد همچنین مصرف قهوه، لبنیات، شیر و گوشت قرمز را ترک کرد .

او برای درمان تومور مغزی خود نمی‌توانست از رادیوتراپی استفاده کند چون آثار جبران‌ناپذیری بر روی ریه او می‌گذاشت و تعادل او را دچار اختلال می‌کرد و در این صورت نمی‌توانست هرگز ورزش کند .

بنابر‌این تومورهای مغزی را با جراحی برداشتند و یک رژیم شیمی‌درمانی برای لنس شروع شد .

در تمام طول درمان لنس دوچرخه سواری را کنار نگذاشت و تا آنجا که توان داشت ورزش می‌کرد .

در سال 1997 لنس درمان شد. اما هنوز هم از نظر روحی و جسمی‌بسیار ضعیف بود .با تمام نیرویی که در بدن داشت سوار دوچرخه شد و تمرین را از سر گرفت .

اما قراردادهای ورزشی او لغو شده بود و او مشکل مالی داشت با این حال به تمرین خود

ادامه داد و توانست در تیم خدمات پستی آمریکا به عنوان دوچرخه سوار مشغول به کار شود اما حقوق او از سالی 600000 دلار به 200000 دلار کاهش یافته بود .

خود آرمسترانگ در کتاب خاطراتش می‌گوید :وقتی که 80 درصد سرطان از بین رفت حقوق من هم از بین رفت .

بازگشت :

در سال 1998 لنس به ورزش حرفه‌ای خود بازگشت . و در سال 1999 خود را در شرایط جسمی ‌مطلوب برای شرکت در مسابقات "تور دو فرانس" می‌دید .

در سال 1999 موفق شد در مسابقات "تور دو فرانس" رکورد سال قبل را هم هفت دقیقه و سی و هفت ثانیه بهبود ببخشد .

در سال 2004 لنس آرمسترانگ موفق شد برای بار ششم در "توردو فرانس" قهرمان شود .

برخلاف پیش بینی همگان لنس در سال 2005 در حالیکه 34 سال داشت و به نظر اکثر مفسران ورزشی برای این کار پیر شده بود برای هفتمین بار پیاپی در "تور دو فرانس" شرکت کرد و باز هم قهرمان شد .

لنس آرمسترانگ، با اراده‌ای که داشت با سرطان مبارزه کرد و خود را به اسطوره‌ی مبارزه با کشنده‌ترین بیماری بشر در قرن اخیر بدل ساخت .

کتاب خاطرات لنس آرمسترانگ منتشر شده است و امیدی تازه را در دل بیماران مبتلا به سرطان در تمام دنیا ایجاد کرده است .

(نمونه دیگر کاپیتان گل زن هلند در جام جهانی افریقای جنوبی )

منبع : سایت فرهنگی تربت جام


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه ۱٦ تیر ۱۳٩٠ توسط مهیار
.: Weblog Themes By :.

اسلایدر