سرطان پایان زندگی نیست

سلام

یادتونه گفتم: چند وقتی بیکارم؟

بیکار بودم و داشتم آلبوم عکسهام رو می دیدم به چندتا عکس خاطره انگیز بر خوردم که به سرطان و شیمی درمانی و پیوند مغز استخوان مربوط میشد. حتما این عکس هایی که توی روزنامه ها میزنن و روی اونها مینویسن قبل از عمل ، بعد از عمل رو دیدید این عکس های من هم به همون صورت هستن فقط یکمی توضیحات بیشتر زیرشون نوشتم تا حوصله شما سر نره.

این منم وقتی 18 سال داشتم، این عکس رو بیشتر شماها توی وبلاگ قبلیم دیدید. وقتی این عکس رو می گرفتم هیچ مریضی ای نداشتم و سالم بودم.

 

 

این عکس دقیقا دوم شهریور 1386 گرفته شده، دقیقا اولین روزی که پا به بیمارستان شریعتی تهران گذاشتم و توی بخش اورژانس منتظر بودم تا در طبقه ی جنرال یه تخت خالی بشه و به اون بخش منتقلم کنن. من یکم شهریور به دلیل درد زیاد در ناحیه پشت سر و ضعف و بیحالی به بیمارستان امیر مازندرانی ساری مراجعه کردم و دکتر بعد از انجام یک آزمایش خون یه نامه بهم داد و گفت برو بیمارستان امام خمینی و بگو بستریت کنن. تا ساعت 12 شب توی بیمارستان امام خمینی ساری بستری بودم و بعد با رضایت خودم مرخصم کردن. پدرم همون شب اومد دنبالم و من رو به تهران آورد.

می بینید که زیاد با آدمهای عادی فرق ندارم فقط یکم رنگ پریده هستم.

 

 

این عکس رو بعد از شیمی درمانی دور اول گرفتم(شهریور 86). درمان با وین کریستین (قرمز رنگ) بود و من بعد از 16 روز مرخص شدم. می گن بعد از شیمی درمانی موهای آدم میریزه اما من فقط یه ذره سرم خلوت شده بود.

 

 

این عکس رو هم بعد از شیمی درمانی دور دوم گرفتم (آبان 86). درمان با فلنگ (آبی رنگ) بود و من بعد از 26 روز مرخص شدم. می بینید که هنوزم ابروهام سرجاشه اما سرم واقعا خلوت شده،  بنازم به این دماغ که اصالت شمالی رو نشون میده.

 

 

این عکس رو هم در هنگام شیمی درمانی دور سوم و پیوند مغز استخوان از من گرفتن( دی 86). بخش پیوند 1 بیمارستان شریعتی یادش بخیر اتاق جالبی بود یکنفره که یک طرفش رو شیشه گذاشته بودن تا وقتی ملاقات کننده ها میان بتونی راحت همشون رو ببینی. تمام موهام طی مدت پیوند ریخت غیر از ابروهام. خداییش چقدر سفید و خوشگلم مگه نه؟

 

 

این عکس واسه نهم اسفند ماه 86 یعنی دو ماه بعد از انجام پیوند مغز استخوانه زمانی که داشتم 6 ماه قرنطینه ی بعد از پیوند رو می گذروندم. خیلی لاغر شده بودم، اما این هیکلی که توی عکس هست از هیکل زمان دانشجوییم فقط 10 کیلو لاغرتر بود. همه میگن توی این عکس شبیهه گلزار شدی ولی بنظرم گلزار داره تلاش می کنه شبیهه من بشه.چشمک

 

این عکس رو هم یکسال بعد از پیوند مغز استخوانم گرفتم. کشته منو این معصومیت از دست رفته، هرکی این عکس رو دیده گفته طفلک چقدر غمگین و مظلومه. موهای قشنگم رو می بینید قبل از پیوند فر بود اما الان خیلی صاف شده.

 

 

این عکس رو هم دو سال بعد از پیوندم در تاریخ 16 اسفند 88 گرفتم. شرمنده بعد تصادفی که با موتور داشتم نمی تونستم تا آرایشگاه برم. همین جوری عکس گرفتم، وقتی با موهای ژولیده اینقدر خوشگلم، می ترسم اگه یه کم به خودم برسم ، منو با برد پیت اشتباهی بگیرید.چشمک


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱٦ اسفند ۱۳۸۸ توسط منصور ویروس
.: Weblog Themes By :.

اسلایدر